Hoe krijg je jouw verhaalidee uit je hoofd op papier?

Hoe krijg je jouw verhaalidee uit je hoofd op papier?

marjon sarneelDit gastartikel is geschreven door mijn collega Marjon Sarneel. In 2006 studeerde ze af aan Schrijversvakschool Amsterdam. Zij schreef jarenlang columns en toneelrecensies voor een regionaal dagblad en in 2009 kwam haar semi-autobiografische roman Maidentrip uit bij Compaan uitgevers (winnaar PZC-publieksprijs). Marjon is bedenker en oprichter van Online Schrijfschool Marjon Sarneel. OSMS richt zich op mensen die verhalen willen schrijven, al dan niet op basis van herinneringen. Meer weten over Marjon? Bezoek haar website, volg haar op Facebook of op Twitter.

‘Ik begin met een idee en vervolgens wordt het iets anders.’ – Pablo Picasso

Soms zit ik op de fiets en krijg ik een fantastisch verhaalidee. In een flits zie ik een geweldige verhaalwereld en boeiende personages in een adembenemende intrige.

Het verhaalidee presenteert zich als een diavoorstelling waarvan de beelden door elkaar gegooid zijn. Mijn hartslag vliegt omhoog. Ik kan niet wachten om van de fiets te springen en achter mijn schrijftafel te gaan zitten.

Maar dan.
Dan is er dat witte, heel erg witte papier.

Waar zijn nu al die beelden gebleven? Hoe zat het nu? Waar ging het over? Al die zinnen die in mijn hoofd over elkaar heen buitelden, waar zijn die naar toe?

Ik schrijf een zin. En kras de woorden weer door.
Nee, dat is stom. Cliché. Zo moet mijn adembenemende verhaal niet beginnen.

De computer dan. Misschien werkt dat beter. Een leeg scherm. Een knipperende cursor. Ik tik mijn naam. Een titel heb ik nog niet.

Twee uur later stap ik weer op de fiets. Op zoek naar het verhaal dat zich zo spontaan aandiende. Gefrustreerd trap ik een rondje door de polder. Een vruchteloos rondje, want het verhaalidee toont zich niet meer. Andere flarden, ideeën, fragmenten, beelden spelen plagerig door mijn hoofd. Een gevoel dringt zich op. Dat ik het niet kan: schrijven.

Herkenbaar?

Een verhaal uit je hoofd op papier krijgen, is een kunst.
Om te beginnen, moet je wellicht het idee loslaten dat je de beelden, de diavoorstelling, dat gevoel, op die manier in woorden kunt vangen.

Woorden zijn iets anders dan beelden.

Als schrijver gebruiken wij woorden om beelden op te roepen. Met woorden een beeld oproepen, lukt vaak niet in één keer. Het is een proces, een zoektocht. Je schrijft. Je proeft de combinatie van woorden, je schuift, vervangt, schrapt.

Dan heb je iets geschreven. Een fragment, een scène, een halve pagina met aantekeningen.

Je tekst doorkrassen of deleten helpt je niet verder.
Dan begin je de volgende keer weer met een lege bladzijde of een leeg scherm.

Leg het geschrevene weg. Oordeel niet. Laat het met rust. Schrijven is een magisch proces. Wonderlijk genoeg gebeurt het meeste als we ons er niet mee bemoeien.

Herlees je tekst een dag of een week later. Voel of je al in de richting zit. Het oorspronkelijke idee is in die tussenliggende tijd soms wat veranderd. Zo werkt het creatieve proces. Probeer niet krampachtig vast te houden aan die eerste inval: dat was de vonk die jou in beweging zette.

Het herlezen van je tekst wekt meestal andere ideeën tot leven. Je pen gaat weer bewegen. Je vingers dansen over het toetsenbord.

Je bent er nog niet, maar je bent wél gestart. En daar gaat het om. Gun jezelf tijd om het verhaalidee uit te pakken, te ontwikkelen, het spoor te volgen.

Hoe minder dwang je uitoefent, hoe gemakkelijker je verhaal zich laat zien. En hoe meer jij kunt genieten van het schrijfproces.

 

Meer lezen over starten met schrijven? Download het nieuwe gratis e-boek van Marjon: Hoe je direct start met schrijven van verhalen op basis van je leven, zonder je zorgen te maken of je genoeg schrijftalent hebt.

Als je dit artikel inspirerend vond, deel het dan via social media met de knoppen hieronder. Dankjewel :)

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *