Ik vertrek: over schrijfvakanties en onbewoonde eilanden

Ik vertrek: over schrijfvakanties en onbewoonde eilanden

Lieve schrijver,

We hebben er al vaak over gesproken, maar ik heb nu eindelijk de knoop doorgehakt. Als je boek een onbewoond eiland is, is een schrijfvakantie een ontdekkingsreis. En ik heb eindelijk besloten te vertrekken.

Ik duik even weg van alle dagelijkse verplichtingen. Ik wil eens langer dan tien minuten, een half uur, of een middagje ronddwalen op mijn onbewoonde eiland. Jij weet hoe ik me voel, want jij hebt ook zo’n eiland.

Ik heb ontzettend veel zin om op vakantie te gaan, hoewel, het is meer een expeditie dan een vakantie. Een pelgrimstocht naar nauwelijks ontdekt gebied. Een onbekende plek, die je koste wat kost wilt bereiken.  Omdat je zeker weet dat je er een sterker, wijzer mens van wordt om daar op eigen benen te staan en met eigen ogen te zien hoe men daar leeft.

Vroeger spraken de ontdekkingsreizigers tot mijn verbeelding; onverschrokken avonturiers op indrukwekkende schepen, niet gehinderd door enige kennis van wat hun aan de andere kust te wachten stond. Mooi, toch? Zo zie ik mezelf nu ook graag. Dat ze vervolgens ten prooi vielen aan onbekende ziektes en hun eigen agressie tegenover de inheemse bevolking, daar hoef ik me geen zorgen om te maken. Ik loop geen risico – ik ga op schrijfvakantie naar Maastricht.

Aan het einde van de maand maak ik de oversteek en verblijf ik een week lang op mijn eiland. Gewapend met mijn pen, notitieboek en laptop. Mijn ukulele en yogamat gaan ook mee, zodat ik tussendoor goed kan ontspannen.

Je zult het straks even zonder me moeten doen. Even geen e-mail, Facebook of Twitter. De neiging om je flessenpost te sturen zal groot zijn, want ik wil je vertellen hoe het met me gaat, zodat jij je ook aangemoedigd voelt om je tassen te pakken. Maar ik zal er geen gehoor aan geven.

Mijn eiland moet in kaart worden gebracht. Daarna vertel ik je er alles over. En kun je de kaart lezen.

Liefs,

Kelly

Deze blogpost is geschreven naar aanleiding van Ik Blog de Zomer Door (#IBZD), een blogproject van Karen Ramaker waar jij ook aan mee kunt doen! De opdracht van deze week was: schrijf een brief aan een geliefde, waarin je vertelt hoe je op een onbewoond eiland terecht bent gekomen, wat je daar doet en welke vijf voorwerpen je bij je hebt. Een beetje aanpassen mag, dat heb ik ook gedaan :)

8 Comments

  1. Heel veel plezier in Maastricht. Je zult het daar enorm naar je zin hebben.

    Groetjes, Ria

    Reply
    • Dankjewel! Ik vind het een hele gezellige stad, leuk om er eens een weekje te zitten (ook al ga ik alleen). Ik ga lekker door de stad struinen en mensen kijken – uiteraard pas wanneer ik genoeg heb geschreven voor de dag :)

      Reply
  2. Een eiland in Maastricht? Hoe ga je dat voor elkaar krijgen? :-) Veel plezier op je schrijfretraite!

    Reply
    • Haha, een figuurlijk eiland is geen probleem gelukkig! Dankjewel :)

      Reply
  3. Maastricht nog wel ;-)

    Het ‘onbewoonde eiland’ zit in jezelf en dáár kun je zijn wie je echt bent!

    Mooi geschreven.

    Reply
    • Tja, je moet toch ergens heen voor je rust hè ;) Ik heb inderdaad heel veel zin om een week lang heel goed naar mezelf te luisteren. Alle ideeën voor m’n roman zitten al in m’n hoofd, nu moet ik er nog veel op papier zien te krijgen. En dankjewel!

      Reply
  4. Ha Kelly, heel goed dat je je gaat afzonderen, je was hier ook welkom geweest, dat begrijp je ;)
    Heb het goed met je pen – en met de ukulele natuurlijk.

    Brenda
    http://www.100jaarnavandaag.com > schrijfweken in Andalusië

    Reply

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *