NaNoWriMo: het Overlevingsverhaal van Inge Hulsker

NaNoWriMo: het Overlevingsverhaal van Inge Hulsker

Als onderdeel van mijn NaNoWriMo Survivalpakket laat ik een aantal schrijvers en bloggers aan het woord die NaNoWriMo overleefd hebben. Zij hebben dus al eens, of soms vaker, 50.000 woorden in 30 dagen geschreven. Inge Hulsker zelfs vier keer en haar eerste NaNo-roman is in 2012 gepubliceerd. Lees wat zij te zeggen heeft over NaNoWriMo en wat haar belangrijkste survivaltips zijn.

ingehulskerIn 2009 schreef ik tijdens NaNoWriMo de eerste versie van Het Verloren Volk. Na die eerste succesvolle deelname in 2009 raakte ik een beetje NaNoWriMo verslaafd. Voor een uitsteller als ik, is zo’n idiote schrijfmaand de manier om eindelijk eens iets af te maken. Dus sindsdien heb ik elk jaar meegedaan, behalve in 2012. Gelukkig met een leuke reden: tijdens november publiceerde ik mijn boek Het Verloren Volk.

Op dit moment werk ik aan het manuscript dat tijdens NaNoWriMo 2011 begon. Mijn twee andere NaNoWriMo manuscripten gaan waarschijnlijk geen boek opleveren. Ik vind dat geen verspilde tijd, want 50.000 woorden schrijven is enorm leerzaam.

Of een boek slaagt of niet, zit bij mij vooral in de voorbereiding. Het geldt niet voor iedere schrijver, maar voor veel wel: plan van te voren het verhaal. Ik bedenk hoe het begint, wat er gebeurt en waar ik wil eindigen. Dit schrijf ik uit in hoofdstukken en zelfs al in scènes. Dat kan nog wel zoiets vaags zijn als ‘er gebeurt iets op school’, zodat ik dit tijdens het schrijven in kan vullen.

Als je nou tijdens november een moeilijke schrijfdag hebt, kun je gewoon de leukste scène kiezen en die gaan schrijven, ook al zit die scène in het laatste hoofdstuk en ben je daar nog lang niet. Omdat je een overzicht van scènes heb gemaakt, raak je niet in de war.

Een goede tip die ik kreeg, is om altijd midden in een scène te stoppen met schrijven. Als je dan de volgende dag verder gaat, zit je er meteen weer in. Dat scheelt een hoop opstartproblemen.

Verder is het een goed idee om in de eerste week meer te schrijven dan volgens schema moet. In week twee ga je aan alles twijfelen en moet je echt even doorbikkelen. In week drie zie je door de bomen het bos weer en als je aan het eind van de maand de 50.000 woorden-grens bereikt, weet je niet wat je meemaakt.

Natuurlijk moet er aan een NaNoWriMo manuscript nog weken, maanden, jaren gesleuteld worden voordat het een publicabel boek is. Daar moet je van uitgaan. Maar dat moet je tijdens november echt helemaal naast je neerleggen. Gewoon stug doorschrijven tot het eind. Vergeet vooral niet te genieten van de verrassingen die je tegenkomt in je eigen schrijven.

Bezoek de website van Inge.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *